Ochtendrituelen

Er zijn voor mij betere dagdelen dan de ochtend. Ik ben er gewoon niet zo voor gemaakt en heb dan ook rustig de tijd nodig om wakker te worden. Normaal gesproken levert dat geen problemen op: echtgenoot Albert begint zijn werkdag om 7.30 uur terwijl ik doorgaans om 9.00 uur op kantoor ben en ik sta steevast samen met hem op. Als ik namelijk na het aframmelen van de wekker weer in slaap val voor nog maar een 1 / 1,5 uur, word ik zo brak en gedesoriënteerd wakker dat die extra slaap ook weer in het niet valt. Maar momenteel werkt Albert niet en rammelt de wekker alleen voor mij.

Gisteravond werd ik door Albert uitgedaagd om niet te vroeg op te staan. Na de nodige twijfels werd de wekker zo ingesteld dat mij een uur gegeven werd van opstaan tot deur dichttrekken. Conclusie: ik ben niet gemaakt voor ochtenden en ik snap ook echt niet dat het mensen lukt binnen een halfuur startklaar te staan. Ik heb niet eens zoveel overbodigs gedaan vanochtend:

De wekker gaat en ik stap uit bed. Ik start de computer op en doe tegelijkertijd het nodige voor de aan tijd gebonden queeste in mijn spelletje. Daarna is het badkamertijd met de gebruikelijke rituelen waaronder gezicht reinigen, smeerseltjes aanbrengen en haar doen. Terwijl de smeerseltjes intrekken haal ik mijn kleding van zolder, strijk mijn broek en kleed me aan. Luchtje op, horloge om en oogpotlood en mascara op doen. Dan bekijk ik snel mijn ondertussen binnengehaalde e-mail op eventuele belangrijke dingen en sluit de computer af.

Inmiddels heeft Albert mijn bagel al in de oven gelegd en ik zet thee, pak een glas sap en smeer mijn lunch. Daarna beleg ik mijn bagel en ga rustig zitten. Tot ik de tijd zie: ik heb nog maar een kwartier. Ondertussen geeft de ANWB-app al een vertraging van 4 minuten aan. Verdorie, ik heb geen enkele uitwijkmogelijkheid meer nu. Terwijl ik de laatste happen van mijn bagel naar binnen werk, zet ik alvast de vaat in de keuken en ontdoe ik mijn broek van witte kat. Jas aan en vertrekken!

Uiteindelijk ben ik netjes op tijd op mijn werk. Terwijl ik mijn auto parkeer vraag ik het me toch af: hoe doen die snelle starters dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *